Elazığ’ın kendine has özellikleri olabilir . Büyük bir tarihe (Harput) sahip olabilir. Büyük sanatçılar yetiştirmiş olabilir. İyi-kötü ulusal gündemde de kendine yer bulabilir. Hatta Elazığspor 2.kez Şampiyon olup Super Lig’e de yükselebilir.. Ama bütün bunlar “büyükşehir” olmak için yeterli kriter değil .. Öncelikle Elazığ yüksek bir nüfusa (350 bin) sahip değil. Bununla birlikte yüksek bir nufuza da sahip değil. Yani herhangi bir konuda öncülük edebilecek ve ulusal medya gücünü arkasına alabilecek bir örgütlenmeye de sahip değil..Yine büyük bir üniversiteye sahip olmasına rağmen üst düzey insan kaynaklarına da sahip değil..

Elazığ 1970′ lerden beridir “yerel” takılıyor koskoca ülkede.. Üstüne çevresinde olup bitenleri de takip etmiyor. Kendi kabuğuna çekilmiş. Adeta ıssız bir adaya düşmüş “Robinson Crouso” gibi, birilerinin gelip adadan kurtarmasını bekliyor.

Şuna çok rastlıyorum..Elazığlı olduğu yurt çapında bilinen bir sanatçı, ulusal basın ve medyada Malatyalı, Diyarbakırlı, Ankaralı ya da başka bir şehirli,olarak tanıtılıyor. Mesela, Rüştü Asyalı.. Aslen Elazığ / Ağın‘lı olmasına rağmen Ankaralı olarak tanıtılıyor bazı kaynaklarda..Sanki gizliden gizliye “Senin büyük bir kasabadan farkın yok, senin adın okunmaz!” deniyor.. Ülke çapındaki bir ünlü sima ile “Elazığ” adının birarada anılması çok görülüyor.. Bu durum bir maçta spikerin “küçük takımın büyük takımı “eze eze yendiği” vurgusunu yapmayıp büyük takımın “haftayı puansız kapattığı” vurgusunu yapmasına benziyor. Aslında spiker çok da haksız sayılmaz. Çünkü Elazığ şu haliyle 1.ligde oynayabilecek bir şehir görüntüsünde değil. Bir üst lige çıkabilmesi yani “büyükşehir” olabilmesi için daha yerinde yatırımlar yapılmalı ve üst seviye karma toplum kültürü benimsenmelidir .Böylelikle kamuoyundan daha çok kabul görecek (adamdan sayılacak) ve dış dünyadan da isabetli ve istikrarlı reklamlar alabilecektir.. Bu sayede, şehir yerellikten kurtulacak ve yurt çapında hatrı sayılır kimlik kazanacaktır…

Kızmaca darılmaca gücenmece yok ! Malatya “büyükşehir” olma kıvamına çoktan gelmiş.O açıdan bize örnek ve klavuz olmalıdır .. Ne demişler , “Yiğidi öldür , hakkını yeme !”Malatya ile aramızda birçok alanda üst düzey rekabet ortamı var ! Ya da biz öyle olduğunu sanıyoruz. Malatya’da her yıl “uluslarasarı film festivali” düzenleniyor. Peki Elazığ ne yapıyor? Çoğu zamanki olduğu gibi “kendi kendine film” olmaya devam ediyor..Örnekten de anlaşılacağı üzre çok fena çaktığımız (yere çakıldığımız) ortada .Öncelikle bu durumu olgunlukla kabul etmeliyiz, ne kadar zorumuza gitse de..

Haa yakın zamanda mektup şeklinde imza toplanmış 150 binden fazla. Büyükler de buna öncülük etmiş. İyi güzel de bunun ne değeri var ? Bu şuna benzer.. Bir takım 2.ligde oynuyor. Kendi kuvveti ile üst lige çıkamayacağını anlayınca o takımın taraftarlarından imza toplanıyor. Sonra o şehrin takımı üst lige yükseliyor ..

Esas olarak, Elazığ insanı, merttir, yiğittir, cömerttir vs.. Buna asla sözümüz yok .. Ama bu insanların dünyayı oturdukları mahalle kadar düşündüğü de bir gerçek. Yöre insanı Dünyaya ve değişimlere uyum sağlamada sürekli gecikiyor ve yeniliklere yatırım yapmaktan kaçınıyor. Yöneticileri de aynı yolu takip ediyor. Şehirde alt yapı sürünüyor üst yapı ise sürekli sürüncemede .. En kötüsü de halkın gelişime ve büyümeye olan isteksiz ve duyarsız tavrı . Buna rağmen şehrin insanı, büyük numara ayakkabı giymek büyük numara şapka takmak istiyor…Bu, eşyanın tabiatına aykırı değil mi?

Kabul edelim ki Elazığ’ın Büyükşehir olamaması kendi çapında büyük bir çıkmaz..Amacım da bu konuyu tartışırken, birilerini kınamak, rencide etmek, küçük düşürmek ya da haddimizi aşmak değildir. Sürç-i lisan ettiysek affola der, yazımızı sabırla okuyanlara selam ederiz…